Parafia Świętego Ludwika we Włodawie




Wielki Post

10 lutego b.r. rozpoczął się w Kościele katolickim okres Wielkiego Postu, który potrwa 40 dni. 

Rozpoczyna go Środa Popielcowa. W tym dniu podczas Liturgii Mszy Świętej wierni na znak pokuty, postu i nawrócenia uczestniczą w obrzędzie posypania głów popiołem. Obrzędowi temu towarzyszą słowa: "Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię". 

Wielki Post obejmuje okres liturgiczny od Środy Popielcowej do Wielkiego Czwartku.  Zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Spotykamy go na kartach Biblii, np. w Księdze Hioba, Jonasza czy Joela. W tym czasie z liturgii Kościoła katolickiego znika radosne "Alleluja" i "Chwała na wysokości Bogu", a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Główne przesłanie tego okresu koncentruje się na duchowym przygotowaniu chrześcijan do godnego przeżywania świąt Zmartwychwstania Pańskiego, największych świąt chrześcijaństwa związanych z wydarzeniami męki, śmierci i zmartwychwstania (Paschy) Chrystusa; wydarzeniami, które stanowią fundament Kościoła i chrześcijańskiej wiary.

Zgodnie z kanonami 1251-1252 Kodeksu Prawa Kanonicznego w Środę Popielcową obowiązuje wstrzemięźliwość (nie spożywa się pokarmów mięsnych) i post ścisły (ilościowy). Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście - osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia. Nie istnieje natomiast obowiązek uczestniczenia w środowej Mszy świętej, mimo to zachęca się do wzięcia w niej udziału.

 Z historii Kościoła:

Liturgiczna adaptacja tego zwyczaju pojawia się w VIII w. Pierwsze świadectwa o święceniu popiołu pochodzą z X w. W następnym wieku papież Urban II wprowadził ten zwyczaj jako obowiązujący w całym Kościele. Z tego też czasu pochodzi zwyczaj, że popiół do posypywania głów wiernych pochodził z palm poświęconych w Niedzielę Palmową poprzedzającego roku. W Wielkim Poście Kościół odczytuje i przeżywa nie tylko czterdzieści dni spędzonych przez Jezusa na pustyni na modlitwie i poście przed rozpoczęciem Jego publicznej misji, ale i trzy inne wielkie wydarzenia biblijne: czterdzieści dni powszechnego potopu, po których Bóg zawarł przymierze z Noem; czterdzieści lat pielgrzymowania Izraela po pustyni ku ziemi obiecanej; czterdzieści dni przebywania Mojżesza na Górze Synaj, gdzie otrzymał on od Jahwe Tablice Prawa. Po raz pierwszy o poście trwającym czterdzieści dni wspomina św. Atanazy z Aleksandrii w liście pasterskim z okazji Wielkanocy z 334 r.Wielki Post obejmuje okres liturgiczny od Środy Popielcowej do Wielkiego.  Zwyczaj posypywania głów popiołem na znak żałoby i pokuty znany jest w wielu kulturach i tradycjach. Spotykamy go na kartach Biblii, np. w Księdze Hioba, Jonasza czy Joela. W tym czasie z liturgii Kościoła katolickiego znika radosne "Alleluja" i "Chwała na wysokości Bogu", a kolorem szat liturgicznych staje się fiolet. Główne przesłanie tego okresu koncentruje się na duchowym przygotowaniu chrześcijan do godnego przeżywania świąt Zmartwychwstania Pańskiego, największych świąt chrześcijaństwa związanych z wydarzeniami męki, śmierci i zmartwychwstania (Paschy) Chrystusa; wydarzeniami, które stanowią fundament Kościoła i chrześcijańskiej wiary.

/mj/


powrót